Page content

Hoe leer je telepathisch communiceren met een kindje?

Hoe leer je telepathisch communiceren met een kindje?

Hoe leer je telepathisch communiceren met een kindje?
Vandaag, op de laatste cursusdag is er De Test. De Eind Test. De Test waardoor ik straks weet of ik echt kan fluisteren met een kind. De Test die laat zien of ik geslaagd ben voor de cursus. De Test die een totale openheid geeft in alles wat er is. De Test die laat zien of ik het trucje echt beheers, of dat ik faliekant door de mand val, omdat ik gewoon maar iets verzin... De Test waardoor alles waarachter ik me zou kunnen verschuilen open en bloot gelegd gaat worden...zo'n Test. 

Een foto van een kind lezen tijdens de cursus

Ieder van ons krijgt een foto te zien van een kind van een van de medecursisten. Die foto gaan we dan als het ware “lezen”. We gaan in gesprek met het onderbewuste van het kind op de foto.
De foto die ik mag lezen, fluisteren, hoe heet dat eigenlijk?! Afijn, de foto is van een heel schattig lief klein jongetje van anderhalf jaar oud. Mijn medecursisten helpen me in de meditatie te komen. Door de zinnen op te lezen die we hebben geleerd, zodat we in ons hoofd naar binnen gaan naar onze innerlijke werkkamer. Ik ga overigens nergens heen hoor, zit gewoon op mijn stoel. In gedachten ga ik naar een plekje in mijn hoofd waar ik helemaal in stilte kan zijn en waar ik goed bij mijn gevoel en intuitie kan.

Hoe leer je telepathisch communiceren met een kindje?

Als ik daar eenmaal ben voelt dat heel vertrouwd en normaal. In mezelf, in diepe rust. Die innerlijke werkkamer heb ik de cursusdag ervoor helemaal ingericht als het ware. In gedachten dan natuurlijk. Mijn innerlijke werkkamer is wit. Je mocht van alles verzinnen, als je je er maar goed bij voelde, maar de mijne is wit. Helemaal wit. Witte muren en wit plafond en een witte grond. In het midden van de kamer ligt een heel groot roze kussen. In de vensterbank staat een vaasje met een tak lavendel erin. Als ik er helemaal klaar voor ben, en dat voel ik dan ook echt, roep ik het kind van de foto. Ik roep zijn naam een paar keer, in gedachten, niet hardop. Direct zie ik het jongetje van de foto wegduiken achter een kastje in de keuken. Hij rent weg als ik naar hem toe kom. Als ik hem vraag of ik hem wat mag vragen, hoor ik en lijk ik binnen in mijzelf te zien dat hij "Jajajajajajaja!" roept en dat hij wegloopt, of rent, half springend en huppend. Heel schattig. Ik lach hardop als ik hem dat zie doen.

Logisch (na)denken versus intuïtie

Het is een heel apart gezicht wat er zich afspeelt binnen in mij. Het is bijna niet te omschrijven. Ik zie het jongetje alsof ik heel erg aan hem denk. Het is alsof je iemand heel erg goed kent en dan aan diegene denkt, dan zie je hem in gedachte voor je. Zo zie ik dat jongetje voor me. Ik had nooit verwacht dat het zo normaal zou voelen om contact te maken met een kind via een foto! Ik stel hem vragen en hij laat dingen zien aan mij op mijn innerlijke scherm. Bij mijn vraag wat hij lekker vindt om te drinken zie ik een beker met iets geels erin. Mijn ratio denkt dan direct dat het appelsap is, maar als ik beter kijk en voel, dan merk ik dat het een warm drankje is en dat ik de smaak van kamille in mijn mond krijg... Hij houdt van kamille thee! Hij laat me zijn buik zien en ik neem waar dat hij het lekker warm vindt in zijn buikje, dat hij het liefst warme dingen drinkt, anders heeft hij last van zijn buik.

Een bijzondere manier om zelfstandigheid aan te geven

 

Verder in het gesprek zie ik zijn slaapkamer. Het is er vol. Veel te vol. Ik zie veel bedden en spullen en het overweldigt me. Ik krijg ineens het gevoel dat ik het benauwd heb en zo veel te veel indrukken binnenkrijg. Ik besef me dat dat gevoel, het gevoel is dat het jongetje me probeert te laten ervaren. Hij slaapt nog bij zijn ouders op de kamer en het benauwd hem te veel hij wil daar weg! Zo gaat de fluistering door en door. Het is een mooi verhaal dat zich afspeelt in mijn gedachten, in mijn hoofd. Verzonden door de foto... door de jongen op de foto... het is heel bijzonder. Naderhand blijkt dat ik veel dingen goed had, dat bijna alles wat ik zag en zei klopte met de werkelijkheid.. WAUW! Als ik mijn ogen open, voel ik dat mijn wangen nat zijn. Ik heb gehuild zonder dat ik het zelf in de gaten had. Wat een eindgesprek!

Comment Section

0 reacties op “Hoe leer je telepathisch communiceren met een kindje?

Plaats een reactie


*